Burn-out en fotografie: hoe een crisis me een betere fotograaf maakte
Eind 2020 liep ik vast. Niet langzaam, maar ineens. Tenminste, zo voelde het. Achteraf had ik de signalen al maanden genegeerd.
Ik was mede-eigenaar en operationeel directeur van Yoast, een van de grootste WordPress-plugins ter wereld. Ik werkte hard, ik werkte veel, ik werkte voor het gevoel altijd. En op een dag kon ik niet meer.
De burn-out kondigde zich aan zoals die dat blijkbaar doet: niet met een grote klap, maar met een langzame uitputting die je pas opmerkt als er niets meer over is.
Wat er daarna gebeurde
De twaalf maanden die volgden waren de zwaarste van mijn leven en ook de meest bepalende. Ik verkocht mijn aandeel in Yoast. Ik gooide het roer volledig om. Ik koos voor fotografie.
Dat klinkt romantisch. Het was het niet. Het was noodzaak. Fotografie was het enige waarbij ik niet over prestaties nadacht. Als ik op straat fotografeerde, waren er geen KPI's, geen reviews, geen mensen om verantwoording aan af te leggen. Er was alleen het beeld dat er was of niet was.
Wat ik meenam
Wat de burn-out me gaf, naast een paar jaar minder, was een ander vermogen om te kijken. Naar mensen, bedoel ik. Als operationeel directeur beoordeelde ik mensen. Dat is de job. Je kijkt naar prestaties, naar potentieel, naar gedrag in relatie tot de rest van het team.
In straatfotografie kan dat niet. Je fotografeert een vreemde en je weet niets. Niet wat er die ochtend is gebeurd, niet wat er thuis speelt, niet hoe ze zijn. Je ziet alleen wat er op dat moment is.
Die afwezigheid van oordeel heb ik meegenomen naar mijn portretsessies.
Wat dit betekent voor PAUZE
PAUZE is niet ontstaan omdat ik dacht: dit is een goed product. PAUZE is ontstaan omdat ik zelf weet hoe het is om te vergeten wie je bent als je even stopt met draven.
In de sessies die ik doe vraag ik niet naar prestaties. Ik vraag niet wat je bereikt hebt of wat je plan is. Ik vraag wie je bent als je stopt met nadenken. En als je dat gevonden hebt, maak ik een foto.
Dat klinkt misschien groter dan het is. Het is gewoon een gesprek en een camera. Maar de foto die eruit komt is gegarandeerd anders dan wat je gewend bent. Dat weet ik niet alleen van mijn klanten, dat weet ik van mezelf.
➜ Meer over PAUZE en hoe een sessie werkt
➜ Meer over wie ik ben en hoe ik werk
Hoe mijn burn-out nu nog steeds me parten speelt en soms weer de kop opsteekt, hoor je in aflevering 104 van onze fotografie-podcast 30 Minuten Sluitertijd.
