Workshop conceptuele straatfotografie

Als je weet hoe je camera werkt, kun je mee. Je leert door te doen, door te kijken en door af en toe gewoon even niet te weten wat je nou precies aan het doen bent. Hoort erbij.

Het maakt niet uit of je normaal landschappen, documentaire fotografie of portretten maakt. Straatfotografie vraagt vooral dat je kijkt, reageert en durft te proberen.

De opdrachten groeien met je mee. Ben je net begonnen, dan help ik je met rust, keuzes en techniek. Fotografeer je al langer, dan zit de uitdaging vaak in scherper kijken, dichterbij komen en minder op de automatische piloot werken.

Respect staat voorop, altijd.

Fotograferen en publiceren zijn twee verschillende dingen. In de openbare ruimte mag veel, maar niet alles. Een overdekt winkelcentrum kan eigen regels hebben, heimelijk fotograferen mag niet, en op plekken waar mensen privacy mogen verwachten, zou je dus eigenlijk niet mogen fotograferen. Een terras is daar een goed voorbeeld van.

Portretrecht speelt vooral bij publiceren. Tijdens de workshop deel ik de kennis die je nodig hebt, met voorbeelden uit de praktijk. De regels verschillen per land: in Nederland geldt dit, elders ligt het anders. Op de tweedaagse in Londen of Parijs vertel ik wat daar geldt.

Wil je meer lezen over hoe dat in Nederland zit, kijk dan bij De Wet van de Straat, het boek dat ik schreef met juriste Charlotte Meindersma.

Tja, het blijft gokken met het weer, zeker in het najaar. Maar in principe fotograferen we door. Regen is beeld. Paraplu’s, reflecties, mensen die ineens anders bewegen. Ik laat je zien hoe je daarvan profiteert.

Zon geeft weer andere uitdagingen, zoals tegenlicht en harde schaduwen. Elk weer heeft z’n eigen gedoe. En soms juist z’n eigen cadeau.

Oké, een sneeuwstorm is misschien niet het handigste weer om in te fotograferen. Maar geen sneeuwstorm = wel een workshop.

Ja. Veel deelnemers komen alleen. Dat werkt juist goed. Je focust meer op je eigen foto’s en sluit meestal makkelijk aan in de groep.

Mijn ervaring is dat we snel aan elkaar gewend zijn. Iedereen loopt met ongeveer dezelfde twijfels rond: zie ik wel genoeg, durf ik dichterbij, waarom lukte die ene foto nou net niet? Dan is het ijs vaak sneller weg dan je denkt.