Over Twijfels, Focus en Groei. Allemaal met hoofdletters 🏄♀️
Hoi!
Vakantie. Ik stort mijn hoofd leeg in deze nieuwsbrief vanaf de bank van ons chalet in Zeeland. Ik kijk uit het raam. Er zit regen in de lucht, na dagen 30+ en gortdroog. We racen de komende dagen naar 21 graden om rap terug te jojoën naar 31. Eerlijk? Ik zit in de koude lucht van een verrijdbare airco, en kijk met een schuin oog naar een gemist seizoen Maestro. Jamaï is fantastisch.
Hans Klok worstelt met zijn baton, en na mijn motiverende gesprek met Kevin Vervoort vanmorgen bij het Koffiepand in Middelburg worstel ik met alle dingen die we in moordend tempo besproken. Mijn hoofd meandert van Fotoapps.nl naar de Masterclass in Parijs. Ik worstel op een positieve manier, met dingen die aandacht vragen in mijn hoofd. Wat pak ik eerst aan en wat maakt me gelukkig. Existentiële vragen bijna, misschien minder zwaar.
In alle eerlijkheid: ik ben mijn Sertraline aan het afbouwen (nog een week tot nul) en vind langzaam mijn oude ik terug. Minder onrustige benen, weer wat fietsen, de aangekomen kilo's eraf. Mijn hoofd racet prettiger, doet nog maar soms pijn.
Ik neem je mee langs mijn mentale en fotografische omzwervingen in deze luchtige nieuwsbrief, no worries.
#### Lijnen in de stad
De stad staat er vol mee. Stoepranden, tramrails, gevels, de rand van een viaduct. Lijnen, overal. En als je eenmaal begint met kijken, kun je niet meer stoppen.
Waarom lijnen zo goed werken? Ze geven je kijker houvast. Een lijn wijst ergens naartoe: naar een persoon, een deur, het licht aan het einde van een steeg. Jij bepaalt waar iemand kijkt, zonder dat diegene het doorheeft.
Licht tekent mee Maar lijnen zijn niet alleen van steen en staal. Licht tekent net zo hard mee. De schaduw van een lantaarnpaal trekt een streep over het asfalt. Een hek projecteert een compleet patroon op de muur erachter. En de rand tussen licht en schaduw is misschien wel de mooiste lijn die er bestaat. Morgen ligt hij er weer anders bij. Elke dag een nieuwe compositie cadeau.
Hard licht heeft een slechte naam. We mijden het midden van de dag, op zoek naar dat zachte gouden uurtje. Zonde. Juist die harde zon geeft je scherpe, grafische schaduwen. Donkere vlakken die net zo belangrijk zijn als wat er wél te zien is. Onderbelicht gerust een stop of twee, zodat alleen de lijnen overblijven.
Je hebt er geen verre reis voor nodig. Geen bijzonder licht, geen dure camera. De zon en een stukje stad zijn genoeg.
Jouw opdracht voor de komende weken Kies één plek in je eigen stad of dorp. Eén straat, één hoek, één muur. Ga er drie keer naartoe, op verschillende tijden van de dag, en fotografeer alleen de lijnen die het licht daar tekent. Drie foto's, meer niet. Leg ze naast elkaar en kijk wat er gebeurt.
Ik ben benieuwd. Stuur je favoriet gerust op. We verzamelen vakantiefoto's bij 30 Minuten Sluitertijd!
#### Verstilling in de Drvkkery
Momenteel hang ik aan de muur in Middelburg. Figuurlijk dan. Tot 7 september exposeer ik samen met Annelie Willemijn Stroo in de Drvkkery, een van de mooiste plekken van de stad, en mijn favoriete boekhandel. Een eer. Het is een duo-expositie, we tonen allebei onze eigen kijk op de omgeving om ons heen. Wat ons bindt is de zoektocht naar verstilling.
Ben je in de buurt? Loop dan vooral even binnen. @annewilstroo | de Drvkkery | Meer informatie
#### Ik wil met jou naar Parijs
Ik heb een onweerstaanbare drang om te onderwijzen. Om al die dingen die ik heb ontdekt in 5 jaar straatfotografie door te geven. Er komt een golf aan lezingen aan, voor CameraNu. Ik ga het hebben over "Van Straat naar Portret" en merk dat ik op straat ook steeds meer spar over andere vormen van fotografie.
Ga mee naar Parijs, 25 en 26 september. Eind september is Parijs klaar met de zomer. De toeristen dunnen uit, de Parijzenaren heroveren hun stad en het licht kantelt: lager, goudkleuriger, met meer karakter in de schaduwen. Twee dagen fotograferen we van Belleville tot Montmartre, van de overdekte passages tot Père-Lachaise.
Londen, 20 en 21 november, mocht dat beter passen. In november doet Londen het werk bijna voor je. De kerstverlichting gaat aan, de jassen worden dik, en zodra het regent veranderen de straten in spiegels. Neonlicht op natte klinkers bij Barbican, de drukte van Oxford Street, de verborgen pleintjes van Soho. Londen is een stad die nooit klaar is, en juist daarom kom ik er steeds terug.
Beide masterclasses duren twee dagen, met maximaal vijf deelnemers. Dus alle ruimte voor persoonlijke aandacht, en De Straatfotobijbel krijg je erbij. Ga je mee?
Bekijk de volledige agenda en alle details op mijn website.
#### PARIJS Masterclass 25-26 september
NU SLECHTS € 628
#### LONDEN Masterclass 20-21 november
NOG SLECHTS 2 PLEKKEN
Tot in Londen of Parijs?
#### YouTube-tip: A perfect day in Paris
Mijn YouTube aanbevelingen drijven weg van fotografie. Ik vind verhalen over Parijs, eten in Londen. Ik luister naar expats en locals die me vertellen over tourist traps, bakkers met veel te lekker gebakjes en wandelingen langs Thames of Seine.
Niet alles is goed, of motiverend. Soms wordt er zo gefocust op "pickpockets" en "scams" dat je er bang van wordt en dat staat mijlenver van hoe ik de steden ken.
Een fijn kanaal is dat van Ainsley Durose. Kijk bijvoorbeeld eens naar A perfect day in Paris, deel 1 en deel 2. Ik word daar rustig van. En rete-enthousiast om weer naar Parijs te gaan.
#### Te veel tegelijk?
Ik ben er nog niet uit.
Al een tijdje speel ik met een idee: portretten maken met mijn DJI Mini 5. Een drone als portretcamera. Leuk om nieuwe dingen te proberen, maar misschien is dit wel heel ambitieus. Een portret draait om contact, en nu hangt er ineens een zoemend ding tussen mij en de ander in. Tegelijk is dat precies wat me trekt. Een gezichtspunt dat geen enkele fotograaf op ooghoogte kan pakken.
Ondertussen ben ik ook al bezig met iets heel anders: Platon-achtige portretten met een fullframe 24mm objectief. Dichtbij, confronterend, met net dat beetje vertekening dat een gezicht karakter geeft in plaats van het te vleien. En ik heb mijn aspect ratio op 3:4 gezet, omdat een portret in mijn hoofd gewoon staand is.
In de foto: Mirjam van Rubistra. Geschoten in Terneuzen tijdens deze vakantie. Je hoeft nooit meer te werken als je doet wat je leuk vindt!
Twee experimenten dus. De ene camera wil ik zo dicht mogelijk op iemands huid, de andere laat ik boven iemands hoofd zweven. Verder uit elkaar kun je bijna niet zitten.
Wil ik niet te veel tegelijk? Misschien. Maar ik denk dat het zo werkt: je moet dingen proberen om erachter te komen wat bij je past. Negen van de tien experimenten sneuvelen, en dat ene dat overblijft verandert hoe je fotografeert. Welke van de twee dat wordt, of geen van beide, weet ik over een paar maanden.
Herken je dit? Dat je ergens aan begint terwijl het vorige nog niet af is? Laat het me weten. En zodra de eerste droneportretten iets opleveren wat ik durf te laten zien, zie je ze hier als eerste.
En wil jij sparren over jouw ideeën, onzekerheden en uitdagingen, dan denk ik heel graag met je mee.
#### Mentortraject
Vanaf €964.00
LAATSTE BLOGPOST
DINSDAG, 21 JULI 2026
Zie met eigen ogen wat je traject met je doet.
Genoeg geschreven. Het is gestopt met zacht regenen, maar door de nevelige wolken komt een schraal zonnetje. Ik voel het warmer worden terwijl dikke druppels op de doorzichtige overkapping van onze veranda tikken.
Heel graag tot binnenkort. In mijn studio, bij een workshop of lezing, of, mocht je geïnspireerd zijn door deze nieuwsbrief, in Parijs. Verdwaal met mij, ik zorg dat je weer thuiskomt. Met ander beeld, en met verhalen.
Michiel