Chiaroscuro

Een gezicht bij een raam kan je ineens laten opkijken. De lijn van een neus, een wang, iets waar je normaal niet zo op let. Daar hoef ik niet meteen een groot verhaal bij te hebben. Soms wil je gewoon nog even kijken, en is dat voor een fotoshoot al een bruikbaar begin.

Bij deze sfeer denk ik aan de ruimte om een beetje in gedachten te zijn. Je hoeft geen museumblik te oefenen, voor zover iemand weet hoe die eruitziet. Als je voor een portretshoot komt, kun je dit bord aanwijzen om te vertellen wat je aanspreekt aan zo’n ingetogen houding. Misschien herken je er iets in van jezelf wanneer je even niets hoeft te zeggen. Dat hoor ik graag.