Plakband op een ballon

Er zit iets eindeloos in fotografie. En dan bedoel ik niet alleen voor het spenderen van je spaargeld. Natuurlijk kan ik alleen voor mezelf spreken, maar ik merk dat fotografie zo ontzettend veel mogelijkheden biedt, dat ik mezelf daar volledig in kan verliezen. Mijn hoofd maakt meer dan overuren, waarbij de hoofdpersonen “nieuwe reizen” en “mogelijke projecten” rondrennen door een landschap bezaaid met vertakkingen en mijlpalen. Als ik het ene doel heb gesteld, verschijnt er een nieuw doel, in een totaal andere richting.

Mijn fotografiereis begon nog niet zo heel lang geleden. In 2021 pakte ik wat vaker de camera en kocht mijn eerste fotografieboeken. Mijn motivatie en enthousiasme schoten omhoog en ik weet drie jaar later nog steeds niet waar deze avonturen me gaan brengen. Zonder te denken aan een einddoel, maar veel meer te focussen op subdoelen maakte ik mijn stappen in de straatfotografie. Even tussen ons: dat is niet de tak van fotografie die ik aanraad om als professie te kiezen. Als hobby daagt hij uit, als professie is het een zoektocht naar vercommercialisering van mijn passie.  Ik denk dat daar het eindeloze in zit, in het continue zoeken naar marktmogelijkheden en marketingkanalen. Ja, ik schrijf zeer regelmatig nieuwe content voor mijn website en ben veel te veel met social media bezig. Je moet er maar zin in hebben.

Het boek de Straatfotobijbel opende deuren, zorgde voor mogelijkheden. Elja, bedankt. Het zorgde er ook voor dat ik breder ging nadenken over straatfotografie, en kwam er al snel achter dat het fotografie in brede zin is wat me motiveert. Kijken, nadenken, opschrijven of erover vertellen. Voor CameraNu geef ik presentaties over fotografie, en dat biedt weer andere mogelijkheden en denkrichtingen. Dank, Henri. En voor Focus reflecteerde ik eens in de zoveel tijd op waar ik sta, waar ik me mee bezig houd. Het is een welkome, periodieke mindfulnessessie. Dank, Roos. Inmiddels schrijf ik ook elke maand voor Photofacts. Columns, hersenspinsels. Maar al tevreden? Zeer tevreden met deze mijlpalen, al moet ik me daar regelmatig aan herinneren.

In mijn hoofd vormden zich contouren van een tweede boek, met een focus op de foto’s. Het kwam in 2024. Mijn hoofd voelt soms als een ballon die op knappen staat, maar er kan vast nog wel een beetje lucht bij. Een klein beetje dan. In 2025 verscheen mijn derde boek, De Wet van de Straat. Een e-book deze keer, met alle regels in de straatfotografie.

Als je op een ballon een stukje plakband plakt, en je steekt daar een naald in, loopt ie langzaam leeg zonder te klappen. Zo herinner ik het me van vroeger. Ik zoek naar plakband, naar een manier om zo nu en dan een beetje lucht te laten ontsnappen, zonder de ballon verder te beschadigen. De zo comfortabele en uitdagende bubbel moet intact blijven, maar er moet soms wat ruimte gemaakt worden voor verse ideeën of projecten. Vaak bestaat dat stukje plakband uit een gesprek met een deskundige, en gaat het er vooral om dat je je ei kwijt kunt in dat gesprek. Dat je al pratend zelf je gedachten ordent en een richting bepaalt. Dat er druk ontsnapt.

Vriend en mediamaker Niels de Kemp (@nielsdekemp) was direct enthousiast. Ik vond mijn plakband. Vanaf april 2024 zijn we elke maandag te vinden via Spotify en op YouTube, met onze nieuwe fotografiepodcast: 30 Minuten Sluitertijd. Zoek hem op in je favoriete app of kijk even op 30ms.nl. Leuk dat je luistert naar de lucht die ik langzaam laat ontsnappen uit mijn fotografieballon!

Soms moet je het nog iets drukker maken om die druk te verlichten. Het werkt.

Dit artikel verscheen eerder in Focus Magazine (het beste fotoblad van Nederland), waarvoor ik in 2023 en 2024 elke editie een column mocht schrijven.